Om half twee ‘s middags ging mijn telefoon opnieuw.

Emily.

Deze keer nam ik op.

‘Pap! Waar ben je mee bezig?’

Haar stem klonk gespannen.

‘Wat bedoel je?’

‘De locatie zegt dat er wijzigingen zijn doorgevoerd.’

‘Dat klopt.’

‘Welke wijzigingen?’

‘Dat kun je beter aan de locatie vragen.’

Er viel een korte stilte.

‘Pap, alsjeblieft.’

Ik hoorde paniek in haar stem.

Niet verdriet.

Niet spijt.

Paniek.

‘Je hebt toch niet alles geannuleerd?’

‘Nee.’

Ze haalde opgelucht adem.

‘O, gelukkig.’

‘Ik heb alleen mijn financiële verplichtingen aangepast.’

‘Wat betekent dat?………………

Lees verder op de volgende pagina.