En nu zat er een vreemde tegenover me die beweerde dat mijn huwelijk op een geheim rustte.
‘Praat,’ zei ik.
Richard haalde een tweede foto uit de envelop.
Deze keer stond Daniel erop, veel jonger, samen met Richard en mijn broer Michael. Ze stonden voor een gebouw met een bord waarop de naam van Daniels eerste bedrijf stond.
‘In het begin waren we met z’n drieën,’ zei Richard. ‘Daniel, Michael en ik. We wilden een eigen onderneming opbouwen. Michael had het idee, Daniel zorgde voor de financiering en ik regelde de zakelijke contacten.’
Ik staarde naar de foto.
‘Mijn broer was ondernemer?’
‘Een uitstekende ondernemer. Maar hij maakte één grote fout: hij vertrouwde Daniel volledig.’
Richard vertelde dat het bedrijf na enkele jaren succesvol werd. Maar toen er een grote investeerder interesse toonde, ontstond er ruzie over de aandelen en de verdeling van de winst.
Michael beweerde dat Daniel documenten had aangepast om hem uit het bedrijf te drukken.
Daniel ontkende dat.
De ruzie werd zo hevig dat Michael op een avond bij mijn huis verscheen. Ik herinnerde me die avond nog goed. Hij had bleek gezien, was doorweekt van de regen en vroeg of Daniel thuis was.
Daniel zei dat hij niet beschikbaar was.
De volgende ochtend was Michael verdwenen.
Mijn moeder vertelde me later dat hij naar het buitenland was vertrokken. Toen ik hem probeerde te bellen, werkte zijn nummer niet meer.
Ik had jarenlang gedacht dat mijn broer ervoor had gekozen ons te verlaten.
‘Waarom vertel je me dit nu?’ vroeg ik.
Richard keek naar de zee achter het raam.
‘Omdat Michael nooit naar het buitenland is gegaan.’
Mijn hart sloeg over.
‘Wat?’
‘Hij woonde al die tijd in Schotland. Hij had geen contact met jullie omdat hij dacht dat je hem niet meer wilde zien.’
Ik schudde mijn hoofd.
‘Dat is onmogelijk. Ik heb hem brieven gestuurd……………