Ik hield het kleine voorwerp in mijn hand en voelde hoe mijn hele wereld uit elkaar viel.
Het was een USB-stick, vastgemaakt aan een zilveren sleutelhanger. Aan de achterkant stond mijn naam gegraveerd, samen met een datum: de dag waarop Judy was overleden.
Maar dat was niet het ergste.
Onder de USB-stick lag een opgevouwen briefje, geschreven in het handschrift van mijn zus.
Lieve zusje,
Als je dit leest, betekent het dat Douglas je eindelijk heeft gevraagd met hem te trouwen. Ik hoop dat ik ongelijk heb over wat ik vermoed. Maar als mijn vermoedens kloppen, moet je deze opname bekijken voordat je een beslissing neemt die je leven voorgoed verandert.
Vertrouw niet op zijn tranen. Vertrouw niet op zijn beloften. Luister naar wat hij zegt wanneer hij denkt dat niemand hem kan horen.
Ik hou van je. Vergeef me dat ik je dit niet eerder heb kunnen vertellen.
Judy.
Mijn vingers trilden zo erg dat het briefje bijna op de grond viel.
De trouwambtenaar stond roerloos naast ons. Achter me hoorde ik gasten fluisteren. Mijn moeder hield haar hand voor haar mond, terwijl Bruce zich stevig aan mijn jurk vastklampte.
Ik keek naar Douglas.
Hij was niet langer de zelfverzekerde man die me een uur eerder bij het altaar had opgewacht. Zijn gezicht was bleek, zijn lippen trilden en zijn ogen schoten voortdurend naar de USB-stick.
‘Wat staat daarop?’ vroeg ik.
Hij schudde zijn hoofd……………….