‘Dat weet ik nog niet zeker. Maar er is iets wat ik je moet vertellen.’
Hij haalde een tweede envelop uit de doos.
‘Twee weken voordat Caleb stierf, kwam hij bij mij langs.’
Ik verstijfde.
‘Wat?’
‘Hij wist wie ik was. Hij had oude documenten gevonden waaruit bleek dat ik vroeger voor zijn familie had gewerkt. Hij wilde antwoorden over zijn vader.’
Mijn keel werd droog.
‘En wat heb je hem verteld?’
‘Dat zijn vader misschien niet was gestorven zoals iedereen beweerde.’
Ik staarde hem aan.
‘Waarom heb je mij daar nooit over verteld?’
‘Omdat Caleb me vroeg je buiten de zaak te houden. Hij zei dat hij eerst zelf de waarheid wilde ontdekken.’
Mijn grootvader schoof de envelop naar me toe.
‘Hij liet dit bij mij achter. Hij zei dat ik het alleen mocht openen als hem iets overkwam.’
Met trillende vingers maakte ik de envelop open.
Binnenin zat een briefje in Calebs handschrift.
Als je dit leest, heb ik waarschijnlijk niet meer de kans gehad om je alles persoonlijk te vertellen.
Ik heb ontdekt dat mijn familie me jarenlang heeft voorgelogen. Er zijn documenten die bewijzen dat mijn vader mogelijk nog leefde toen iedereen beweerde dat hij was overleden.
Ik weet niet wie ik kan vertrouwen. Maar als mij iets overkomt, zorg dan alsjeblieft voor de vrouw van wie ik houd en voor het kind dat we samen verwachten.
Ik drukte het briefje tegen mijn borst.
Caleb had geweten dat er iets mis was.
Maar had hij ook geweten dat zijn leven gevaar liep?
‘Opa,’ fluisterde ik, ‘denk je dat zijn dood geen ongeluk was?’
Hij keek me ernstig aan.
‘Ik weet het niet, lieverd. En ik wil je geen angst aanjagen met vermoedens. Maar we moeten de documenten laten onderzoeken.’
Op dat moment begon Nora te huilen.
Ik nam haar uit zijn armen en hield haar dicht tegen me aan.
‘Wat er ook gebeurd is,’ zei ik, ‘ik zal haar beschermen.’
Mijn grootvader keek me aan.
‘Dat is precies wat ik ook wil.’
Hij pakte de metalen doos weer op en haalde er een laatste document uit.
Het was een oude geboorteakte.
Bovenaan stond de naam van Calebs vader.
Maar onderaan stond een tweede naam die me onmiddellijk de adem benam.
De naam van mijn grootvader.
‘Opa… waarom staat jouw naam hier?’
Hij keek naar het document en begon te huilen.
‘Omdat er nog iets is wat je niet weet.’
Ik voelde hoe de kamer om me heen leek te draaien..