« Maar hoe? »
Ik keek naar mijn zoon.
« Toen jij klein was, werkte ik hier. »
Ethan fronste.
« Hier? »
« Niet in dit gebouw, » zei Marco. « Het restaurant bestond toen nog onder een andere naam. »
Hij wees naar de keuken.
« Je moeder werkte bij ons als keukenhulp. Ze kwam ‘s avonds na haar dienst in de schoolkantine en hielp tot diep in de nacht. »
Ik zag dat Ethan steeds bleker werd.
Marco vervolgde:
« Ze was een van de hardst werkende mensen die ik ooit heb ontmoet. »
Claire probeerde te glimlachen.
« Dat is natuurlijk aardig, maar— »
« Nee, » onderbrak Marco haar rustig.
« U begrijpt het niet. »
Hij keek naar mij.
« Mevrouw Hayes heeft mijn carrière gered. »
Er viel een stilte.
Claire keek naar hem alsof hij een vreemde taal sprak.
« Wat bedoelt u? »
Marco zuchtte…………..