Ik keek hem aan.
« Dat maakt het alleen maar erger. Waarom slapen jullie hier allemaal zo geheimzinnig over? »
Miles keek naar zijn vader.
Warren knikte uiteindelijk.
« Vertel het haar. »
Miles haalde diep adem.
« Het begon ongeveer twee maanden geleden. »
Hij haalde zijn telefoon uit zijn zak.
« Ik kreeg een telefoontje van een advocaat. »
« Een advocaat? »
« Ja. »
Hij opende een foto en draaide zijn telefoon naar mij toe.
Ik zag een oude houten kist.
Mijn adem stokte.
Ik herkende hem.
« Waar heb je die gevonden? »
« Bij oma thuis. »
Mijn moeder.
Ze was acht jaar geleden overleden.
Na haar overlijden hadden we haar huis leeggehaald. Ik dacht dat alles was weggegooid of verdeeld.
« Er was nog een afgesloten zolderkamer, » zei Miles. « Ik vond daar een aantal dozen. »
Ik keek naar Warren.
Hij keek nog steeds naar de tafel.
« Waarom wist ik hier niets van? »
« Omdat ik niet wist hoe ik het je moest vertellen, » zei Warren.
« Wat zat er in die dozen? »
Miles keek naar Emily.
Emily begon te huilen………….