Ik keek naar Christopher.
Toen naar Brenda.
En uiteindelijk naar de twee briefjes van honderd dollar die nog steeds op tafel lagen.
“Maar er is één klein probleem,” zei ik opnieuw. “Het huis dat je net hebt verkocht…”
Ik liet een korte stilte vallen.
“…was al drie weken geleden verkocht.”
Christopher knipperde.
“Wat?”
Brenda keek me aan alsof ze hoopte dat ik een grap maakte.
Ik glimlachte.
“Je hebt een huis verkocht dat niet meer van mij was.”
Christopher schudde langzaam zijn hoofd.
“Dat is onmogelijk.”
“Nee,” zei ik rustig. “Wat onmogelijk is, is dat jij denkt dat je een huis kunt verkopen waarvan je geen eigenaar bent.”
Hij werd bleek.
“Waar heb je het over?”
“Het huis is verkocht. Officieel. Met een notariële overdracht. Het geld staat op mijn eigen rekening.”
Brenda stapte naar voren.
“Je liegt.”
Ik pakte mijn telefoon.
“Rachel?”
Mijn advocaat antwoordde vrijwel meteen…………….