“Wat bedoel je?”
“Niet gewoon dicht. Hij draait de deksel aan, stopt even en draait daarna nog een keer. Alsof hij controleert of hij echt vastzit.”
Ik dacht terug.
Hij had gelijk.
Ik had dat nooit bewust gezien.
“Waarom?”
Mark keek me aan.
“Ik weet het niet zeker. Maar ik denk dat hij wil voorkomen dat jij bepaalde dingen zonder hem kunt openen.”
Ik lachte onzeker.
“Dat klinkt absurd.”
“Misschien.”
Hij wees naar het potje met de geroosterde paprika’s.
“Maar kijk eens naar dit.”
Hij zette het op tafel.
“Dit potje heb jij gisteren gekocht?”
“Ja.”
“En hij was acht dagen weg.”
Ik knikte.
“Dus hij kan dit potje niet gisteren hebben dichtgedraaid.”
Ik keek naar het deksel.
Mark draaide het voorzichtig los.
Het klikte.
“Dit is niet alleen een gewoonte.”
Mijn maag trok samen.
“Wat denk je dan?”
Mark boog zich naar voren………………