Mark ging aan mijn keukentafel zitten.

Hij keek nog steeds naar de potjes alsof ze hem iets vertelden wat ik zelf al jaren had gemist.

“Wat bedoel je?” vroeg ik.

Hij antwoordde niet meteen.

“Hoe vaak heb je hem gevraagd ermee te stoppen?”

“Ontelbare keren.”

“En veranderde hij iets?”

“Een paar dagen. Soms een week.”

Mark knikte langzaam.

“En daarna begon het opnieuw?”

“Ja.”

Hij pakte een van de potjes.

“Heb je ooit gemerkt dat hij ze altijd met dezelfde beweging dichtdraait?”

Ik keek hem aan……………..

Lees verder op de volgende pagina.