“Waarom?”
“Dat moeten we nog vaststellen.”
Ik voelde een knoop in mijn maag.
“Denk je dat hij het geld voor mij verborgen hield?”
“Dat is mogelijk. Maar we moeten onderscheid maken tussen een vermoeden en wat we kunnen bewijzen.”
Ze schoof een contract naar me toe.
“Dit is belangrijker.”
Ik las de naam bovenaan.
Het was de naam van een bedrijf dat ik kende.
Théo had me jaren geleden verteld dat het slechts een klein adviesbedrijfje was dat hij gebruikte voor zakelijke projecten.
Maar volgens dit document bezat hij een aanzienlijk belang.
Ik keek verbaasd op.
“Hij heeft nooit verteld dat hij mede-eigenaar was.”
“Dat blijkt hier wel uit.”
Ik bladerde verder.
Toen zag ik een datum.
Mijn handen werden koud.
Het bedrijf was opgericht in het jaar waarin ons tweede kind werd geboren.
Precies in de periode waarin ik mijn baan definitief had opgegeven…………