DEEL 2 — De video die niemand mij had mogen sturen Ik drukte op afspelen. Het beeld was donker en korrelig, alsof de opname 's nachts met een telefoon was gemaakt. Eerst zag ik alleen onze oprit. Mijn hart begon sneller te kloppen. De camera stond blijkbaar aan de overkant van de straat. Toen verscheen mijn man. Daniel. Hij liep rond de auto. Maar hij was niet alleen. Een vrouw stond naast hem. Ik zette de video onmiddellijk op pauze. Mijn handen trilden. Ik keek naar Daniel. Hij stond nog steeds op de veranda. Hij keek naar de lingerie die over zijn auto hing alsof hij er werkelijk niets van begreep. "Danielle?" Ik reageerde niet. Ik keek opnieuw naar mijn telefoon. Toen drukte ik verder.............. Lees verder op de volgende pagina. Op de video zag ik de vrouw een grote tas uit de auto halen. Daniel keek om zich heen. Daarna zei hij iets wat ik door de slechte geluidskwaliteit nauwelijks kon verstaan. Ik zette het volume hoger. "...morgen." De vrouw antwoordde: "Je hebt het beloofd." Daarna eindigde de video. Ik keek naar Daniel. "Wie is zij?" Zijn gezicht werd wit. "Welke vrouw?" Ik draaide mijn telefoon naar hem toe. Hij keek naar het scherm. Een paar seconden zei hij niets. Toen fluisterde hij: "Ik ken haar." Mijn maag trok samen. "Dat dacht ik al." "Danielle, het is niet wat je denkt." Ik lachte kort, maar er zat geen humor in.......... Lees verder op de volgende pagina. "Dat zegt iedereen altijd." Hij deed ee
