Mijn eigen zoon en schoondochter.
Ik voelde mijn handen trillen.
Maar de derde persoon…
Ik kon zijn gezicht niet goed zien.
“Wie is dat?” fluisterde ik.
Gideon pakte zijn camera.
“Ik probeer het vast te leggen.”
De drie verdwenen mijn huis binnen.
Rosalind kwam stilletjes de trap af.
“Opa?”
Ik draaide me om.
“Ga terug naar boven.”
“Zijn papa en tante Pamela daar?”
Ik wist niet wat ik moest zeggen.
Gideon knielde naast haar.
“Rosalind, luister goed. Je opa en ik moeten iets controleren. Jij blijft hier bij mij.”
Ze knikte.
Maar voordat ze weer naar boven liep, zei ze:
“Papa zei gisteren dat ik binnenkort bij hem zou wonen.”
Ik keek haar aan.
“Wanneer zei hij dat?”
“Gisterenavond.”
Mijn hart zakte.
Gideon en ik wisselden een blik.
“Waarom zou hij dat zeggen?” vroeg ik.
Rosalind haalde haar schouders op.
“Hij zei dat opa misschien naar een speciaal huis moest.”
Een verzorgingshuis.
Dat was dus hun plan.
Ze wilden niet alleen Rosalind.
Ze wilden mij eerst onbekwaam verklaren.
Dan zouden ze waarschijnlijk proberen het beheer over haar trustfonds over te nemen.
En met bijna twee miljoen dollar op die rekening was de reden ineens pijnlijk duidelijk.
Gideon liep naar zijn bureau.
Hij haalde een map tevoorschijn.
“Leonard, ik heb iets