Ik hield mijn adem in en staarde naar het scherm van mijn telefoon.
Cassidy stond met haar rug naar Reid toe en hield haar haar opzij.
‘Kun je me even helpen? Ik krijg die rits niet dicht,’ hoorde ik haar zeggen.
Reid bewoog niet.
Hij keek naar de rits en vervolgens naar haar gezicht, dat zichtbaar was in de spiegel tegenover hen.
‘Cassidy,’ zei hij rustig, ‘waarom vraag je dit aan mij?’
Ze lachte zachtjes.
‘Omdat jij een man bent en ik wil weten of deze jurk er goed uitziet. Bovendien is het maar een rits.’
Ik voelde mijn maag samentrekken.
Dit was precies het soort situatie waarover ik me de afgelopen weken zorgen had gemaakt.
Maar toen deed Reid iets wat ik absoluut niet had verwacht.
Hij deed een stap achteruit.
‘Nee,’ zei hij beslist. ‘Ik ga je niet helpen om die jurk dicht te ritsen.’
Cassidy draaide zich verbaasd om.
‘Wat? Waarom niet?’
‘Omdat je dit zelf kunt regelen, of iemand anders om hulp kunt vragen. En omdat je de laatste tijd steeds vaker situaties creëert waarin je mij om dingen vraagt die je helemaal niet van mij hoeft te vragen.’
Mijn ogen werden groot……………….