Het huis dat jullie zojuist hebben verkocht,’ herhaalde ik langzaam, terwijl ik Harper voorzichtig in haar wieg legde, ‘was al twee weken geleden officieel verkocht.’
Christopher staarde me aan.
‘Wat?’
‘Je hebt me goed gehoord.’
Brenda begon nerveus te lachen.
‘Hou toch op, Nora. Je probeert ons bang te maken.’
Ik pakte mijn telefoon en opende de e-mail die Rachel me die ochtend had gestuurd.
‘De verkoopovereenkomst is ondertekend. De eigendomsoverdracht is geregeld. De nieuwe eigenaren hebben alle benodigde documenten ontvangen. En het geld staat veilig op mijn eigen rekening.’
Christophers gezicht verloor alle kleur.
‘Je hebt het huis verkocht zonder het mij te vertellen?’
Ik keek hem ongelovig aan.
‘Zonder het jou te vertellen? Christopher, het was mijn huis. Mijn vader heeft het aan mij nagelaten. Jij had niet eens het recht om het te verkopen.’
Hij sloeg met zijn hand op tafel.
‘Wij zijn getrouwd! Alles wat van jou is, is toch ook van mij?’
‘Dat had je misschien moeten uitzoeken voordat je besloot me met een pasgeboren baby op straat te zetten.’
Brenda greep zijn arm.
‘Christopher, laat haar niet met je spelen. Ze is net bevallen. Ze weet niet eens wat ze zegt.’
Ik glimlachte………………