Reid had het dus ook gemerkt.
Cassidy trok haar wenkbrauwen op en sloeg haar armen over elkaar.
‘Wat bedoel je daarmee?’
‘Je weet precies wat ik bedoel.’
Hij liep naar de bank en pakte zijn telefoon.
‘Je vraagt me voortdurend wat ik van je uiterlijk vind. Je zoekt me op wanneer mijn vrouw even niet in de buurt is. En nu vraag je me om je te helpen met je jurk terwijl je je klaarmaakt voor een date.’
Cassidy lachte ongemakkelijk.
‘Je maakt er veel te veel van. Ik dacht dat we vrienden waren.’
‘Dat zijn we ook. Maar ik ben de echtgenoot van je vriendin, en ik wil niet dat er misverstanden ontstaan over mijn bedoelingen.’
Ik voelde mijn ogen prikken.
Niet omdat ik verdrietig was, maar omdat ik me plotseling schaamde voor alle keren dat ik mezelf had verteld dat ik me waarschijnlijk dingen verbeeldde.
Reid had het gezien.
Hij had mijn ongemak opgemerkt, zelfs zonder dat ik hem alles had verteld.
Cassidy keek naar de trap en vervolgens weer naar hem…………..