DEEL 2
Meneer Harrison liep om de tafel heen.
Ik bleef stokstijf staan.
Hij keek nog steeds naar mijn gezicht alsof hij probeerde te controleren of hij zich niet vergiste.
Toen gebeurde iets wat ik totaal niet verwachtte.
Hij stak zijn hand naar me uit.
Niet aarzelend.
Niet beleefd uit gewoonte.
Maar met oprecht respect.
« Mevrouw Linda, » zei hij, « ik had nooit verwacht u hier te ontmoeten. »
Ik keek naar zijn hand en schudde hem.
« Kent u mij? »
Hij glimlachte.
« Ik ken u al veel langer dan u denkt. »
Mijn hart begon sneller te kloppen.
De andere gasten aan tafel keken nieuwsgierig toe.
« Ik denk dat u mij met iemand verwart, » zei ik.
« Nee. »
Hij schudde zijn hoofd.
« Absoluut niet. »
Hij keek naar mijn uniform.
Daarna naar mijn gezicht.
« Uw man heeft mij vaak over u verteld…………..