Ik voelde mijn maag samenknijpen.
« Dat betwijfel ik. »
Meneer Harrison fronste.
« Waarom? »
Ik glimlachte ongemakkelijk.
« Omdat hij mijn werk niet bepaald belangrijk vindt. »
Er viel een stilte.
Zijn gezicht veranderde.
« Wat bedoelt u? »
Ik wilde er niets over zeggen.
Maar voordat ik kon antwoorden, zei een van zijn collega’s:
« Robert heeft ons altijd verteld dat zijn vrouw een eenvoudig baantje in een restaurant heeft. »
Meneer Harrison keek haar aan.
« Dat heeft hij gezegd? »
« Ja. »
Hij keek opnieuw naar mij.
Toen vroeg hij:
« Linda, hoe lang werkt u hier? »
« Zesentwintig jaar. »
Zijn ogen werden groot.
« Zesentwintig? »
Ik knikte.
« Bijna dertig. »
Hij keek naar zijn collega.
« En Robert heeft nooit verteld dat zijn vrouw hier al zesentwintig jaar werkt? »
« Niet op die manier……………..