De man schudde zijn hoofd, nog steeds grijnzend.
‘Nee hoor. Ik geniet gewoon van de rit.’
De deuren sloten zich en de metro vertrok.
De man probeerde opnieuw zijn benen te spreiden. Zijn knie raakte de tas van de jonge moeder.
Ze keek hem recht aan.
‘Uw knie zit in de weg.’
Hij trok zijn been onmiddellijk terug.
Een paar passagiers begonnen te lachen.
Zijn gezicht werd nog roder.
‘Jullie zijn allemaal gestoord,’ mompelde hij.
Ik ging weer zitten.
‘Nee. We zijn gewoon passagiers die graag comfortabel willen reizen.’
Hij draaide zich naar mij toe.
‘Denk je dat je gewonnen hebt?’
‘Dit is geen wedstrijd.’
‘Je hebt me voor gek gezet!’
Ik haalde mijn schouders op.
‘Je deed het werk zelf. Ik heb alleen voorgesteld dat de mensen om je heen hun eigen ruimte zouden innemen.’
Hij wilde antwoorden, maar op dat moment klonk de stem van de conducteur door de luidsprekers. De volgende halte was aangekondigd……………