Op de achterkant stond met Din’s handschrift:

« 23:17. Ze wist dat ik er was. »

Ik liet de foto vallen.

Mijn adem stokte.

Waarom had Din een foto van Emily die avond?

En waarom had hij haar hoodie?

Ik keek verder.

Onder de foto’s lag een telefoon.

Een oude telefoon die ik nog nooit had gezien.

Ik drukte op de aan-knop.

Het scherm vroeg om een wachtwoord.

Ik probeerde Emily’s verjaardag.

Niets.

Din’s verjaardag.

Niets.

Toen zag ik een klein briefje onder de telefoon.

Er stond maar één woord op:

LEO

Ik voelde een koude rilling over mijn rug lopen.

Ik kende Leo al een jaar.

De jongen die beweerde dat Emily nooit op hun afspraak was verschenen.

De jongen die bijna elke dag naar ons huis kwam…………..

Lees verder op de volgende pagina.