Toen richtte de agent zich weer tot mij.

“Mevrouw, mag ik u een paar vragen stellen?”

“Ja.”

“Is Tyler vaak alleen thuis?”

“Nee.”

“Zijn er de laatste tijd problemen geweest? Dingen waardoor hij bang is, of waardoor hij denkt dat hij hulp moet zoeken?”

Ik schudde mijn hoofd.

“Niets bijzonders. Hij is zeven. Hij heeft soms enorme driftbuien, maar verder is alles normaal.”

De agent keek opnieuw naar Tyler.

“Ben je ergens bang voor, jongen?”

Tyler schudde zijn hoofd.

“Niet voor mama.”

Ik voelde een enorme opluchting.

Maar toen zei hij:

“Alleen voor die man.”

Mijn hart sloeg over.

“Welke man?” vroeg ik.

Tyler keek naar de gang.

“De man die soms bij ons huis staat.”

Ik voelde de kleur uit mijn gezicht verdwijnen.

“Tyler, welke man?”

Hij wees naar het raam……………

Lees verder op de volgende pagina.