Op dat moment trilde mijn telefoon opnieuw.
Maya.
Kijk goed. Niet naar Kevin. Kijk naar het raam boven hem.
Ik keek omhoog.
Mijn hart sloeg over.
Het raam van Kevins appartement stond op een kier.
En precies op dat moment begon er muziek te spelen.
Heel zacht.
Niet hard genoeg om een baby wakker te maken.
Maar ik hoorde het.
Daarna stopte het.
Tien seconden later begon het opnieuw.
Ik pakte mijn telefoon en stuurde Maya een bericht.
Wat gebeurt hier?
Haar antwoord kwam vrijwel onmiddellijk.
Ik denk dat ik het gevonden heb.
Even later stuurde ze een foto.
Het was een screenshot van een gesprek dat ze de vorige avond met een van onze buren had gehad.
Een oudere man die op de tweede verdieping woonde, had haar verteld dat hij Kevin soms ‘s nachts het gebouw zag verlaten.
Maar dat was niet het vreemdste……………