Nora,

Als je dit leest, heb ik je iets verschuldigd wat ik je tijdens mijn leven niet kon vertellen.

Je hebt altijd gedacht dat jij mij in het ziekenhuis hebt gevonden.

Dat klopt niet helemaal.

Ik wist wie je was voordat je ooit mijn kamer binnenliep.

Ik stopte met lezen.

Mijn hart begon sneller te slaan.

Ik keek naar de advocaat.

« Wat betekent dit? »

Hij zei niets.

Ik las verder.

Je moeder heette Elena.

Mijn ogen bleven aan die naam hangen.

Mijn moeder.

De naam die ik al jaren nauwelijks hardop uitsprak.

En voordat je verder leest, moet je één ding weten: ik heb haar nooit gekend zoals jij haar kende. Maar ik kende een deel van haar leven dat ze voor jou verborgen heeft gehouden.

Ik legde de brief neer.

« Mijn moeder? »

De advocaat knikte langzaam……………

Lees verder op de volgende pagina.