« Ze zei alleen dat ik voorzichtig moest zijn. »
Andrew zuchtte.
« Mijn tante houdt ervan om verhalen groter te maken dan ze zijn. »
« Wat voor verhalen? »
« Over Sarah. »
« Welke? »
Hij pakte zijn jas.
« Ik moet naar mijn werk. »
« Andrew. »
Hij bleef bij de deur staan.
« Ja? »
« Was Sarah gelukkig met jou? »
Hij antwoordde niet.
Dat was het eerste moment waarop ik wist dat er iets niet klopte.
Niet omdat hij iets zei.
Maar omdat hij niets zei.
Toen vertrok hij.
Ik bleef alleen achter aan de keukentafel.
Een uur later kreeg ik een bericht.
Van Dolores.
Kom naar mijn huis. Alleen.
Ik aarzelde.
Daarna stuurde ze nog één bericht.
Neem de foto mee.
Ik ging.
Dolores woonde in een rustige straat aan de andere kant van de stad.
Toen ze de deur opendeed, keek ze eerst achter me.
« Ben je alleen? »
« Ja. »
« Kom binnen. »
Ze sloot meteen de deur.
In de woonkamer stonden dozen tegen de muur.
« Ga zitten. »
Ik haalde de foto uit mijn tas.
Ze keek ernaar.
Toen sloot ze haar ogen.
« Ik had gehoopt dat je hem nooit zou vinden. »
« Wie heeft hem hier neergelegd? »
« Dat weet ik niet. »
« Maar jij kent deze foto. »
Dolores knikte.
« Sarah gaf hem aan mij. »
« Wanneer? »
« Een paar dagen voordat ze vertrok. »
« Waarheen? »
Dolores keek naar de grond.
« Dat wist niemand. »
« Niemand? »
« Ze zei dat ze weg moest. »
« Waarom? »
Dolores liep naar een kast en haalde een oude map tevoorschijn.
« Omdat ze bang was. »
« Voor Andrew? »
Dolores schudde haar hoofd.
« Niet alleen voor hem. »
Ze legde de map op tafel.
« Voor zijn moeder. »
Ik keek haar aan.
« Wat heeft zijn moeder gedaan? »
Dolores opende de map.
Binnenin zaten oude documenten.
Foto’s.
Kopieën van brieven.
En een krantenknipsel.
Ik pakte het knipsel.
Bovenaan stond een foto van een jonge vrouw.
Mijn hart sloeg over.
« Wie is dat? »
« Emily. »
« Wie? »
« De vrouw vóór Sarah. »
Ik keek naar de foto.
Ze leek niet ouder dan dertig.
Onder de foto stond:
Lokale vrouw vermist na plotseling vertrek.
Ik keek op.
« Ze is vermist? »
Dolores knikte.
« Al bijna tien jaar. »
« Maar Andrew zei dat Sarah zijn eerste vrouw was. »
« Dat klopt. »
« En Emily? »
« Emily was zijn verloofde. »
Ik voelde een koude rilling.
« Wat is er met haar gebeurd? »
« Niemand weet het. »
« Maar jij wel. »
Dolores ging zitten.
« Ik weet alleen wat Sarah ontdekte. »
« Wat ontdekte ze? »
« Emily had vlak voor haar verdwijning een dagboek bijgehouden. »
« Waar is dat dagboek? »
« Sarah had het. »
« En? »
« Sarah maakte foto’s van enkele pagina’s. »
Mijn stem werd zachter.
« Heb je die foto’s? »
Dolores keek me aan.
« Nee. »
« Wie heeft ze? »
« Jij. »
Ik fronste.
« Wat? »
« Je hebt ze al gezien. »
« Wanneer? »
« Op je bruiloft. »
Mijn hart stopte bijna.
« Dat kan niet. »
Dolores wees naar de foto die ik nog steeds vasthield.
« De vrouw naast Andrew. »
Ik keek opnieuw.
Achter hen stond een boekenkast.
Op een plank lag een donkerrood dagboek.
Ik had die foto honderden keren kunnen bekijken zonder het op te merken.
« Dat boek… »
« Was van Emily. »
Ik slikte.
« Waarom stond het op een foto van Andrew en Sarah? »
Dolores antwoordde niet.
Toen pakte ze een envelop.
« Dit kreeg ik van Sarah. »
« Wanneer? »
« De avond voordat ze verdween. »
Ik keek haar aan.
« Je zei dat Sarah gewoon vertrok. »
« Dat is wat iedereen moest geloven. »
Mijn handen begonnen te trillen.
« Is Sarah dood? »
Dolores keek me recht aan.
« Dat weet ik niet. »
« Waar is ze dan? »
« Dat weet ik ook niet. »
« Maar je zei dat ze verdween. »
« Ja. »
« Wanneer? »
« Zeven jaar geleden. »
Ik dacht aan de datum op de foto.
Zeven jaar.
Precies.
« Waarom heeft niemand aangifte gedaan? »
Dolores keek me ongelovig aan.
« Dat hebben ze wel. »
« En? »
« De familie zei dat ze vrijwillig was vertrokken. »
« En de politie geloofde dat? »
« Er waren berichten op haar telefoon. »
« Welke berichten? »
« Berichten waarin ze zei dat ze weg wilde. »
Ik keek haar aan.
« Dat klinkt verdacht. »
« Dat was het ook. »
Dolores schoof de envelop naar me toe.
« Lees deze. »
Binnenin zat één vel papier.
Een handgeschreven brief.
Ik herkende de naam onderaan.
Sarah.
Ik begon te lezen.
Dolores, als