Ik zei een paar seconden niets.

« Je weet het niet? » vroeg ik uiteindelijk.

« Niet precies. »

« Saskia, ze is tien. »

« Dat weet ik. »

« Dan kun je toch niet zomaar zeggen dat ze voorlopig bij ons blijft? »

« Ik probeer alleen een oplossing te vinden. »

Ik keek opnieuw naar de trap.

« Nee. Je probeert het probleem ergens anders neer te leggen. »

Aan de andere kant bleef het stil.

Toen zuchtte Saskia.

« Luister, het is niet zo dat ik haar niet wil. »

« Dat heb ik niet gezegd. »

« Maar thuis is het gewoon ingewikkeld. »

« Ingewikkeld? »

« René heeft zijn grenzen. »

Ik voelde mijn kaak aanspannen.

« En blijkbaar moet jouw tienjarige dochter daarvoor verdwijnen. »

« Schat, doe niet zo dramatisch. »

Ik hing op……………..

Lees verder op de volgende pagina.