— David, ik ben zijn vrouw. Ik heb het recht om te weten wat er gebeurt.

— Dat weet ik.

Hij wreef met zijn handen over zijn gezicht.

— Daarom moet ik het je vertellen.

Ik zette de lunchbox op tafel.

— Is Marcus gewond?

David schudde zijn hoofd.

— Nee.

— Is hij ziek?

Weer een stilte.

— Nee.

— Heeft hij iemand geopereerd?

— Nee.

Ik voelde mijn ademhaling versnellen.

— Dan wat?

David keek me eindelijk recht aan.

— Marcus is hier niet aan het werk.

Ik fronste.

— Natuurlijk wel. Hij vertrok vanmorgen.

— Hij kwam hier binnen.

— Dus?

David keek naar de grond.

— Hij heeft zijn pasje gebruikt om 6.12 uur.

Ik wachtte.

— Daarna ging hij naar de kelder.

— Waarom?

— Dat weet ik niet…………….

Lees verder op de volgende pagina.