Nolan kneep zacht in mijn hand.
« Vertrouw me. »
Ik wist niet hoe ik dat moest doen.
Niet op dat moment.
Niet nadat zijn moeder onze tienjarige dochter wekenlang had beïnvloed.
Maar ik knikte.
We bleven nog even buiten staan.
Door het open raam hoorden we Lorraine praten.
« Maisie heeft eindelijk iemand nodig die haar begrijpt. »
Paige antwoordde onmiddellijk.
« Ik heb nooit gezegd dat ik haar moeder wil vervangen. »
« Dat hoeft ook niet, » zei Lorraine. « Als Nolan eindelijk beseft dat Harper niet goed voor hem is, komt alles vanzelf. »
Mijn hart bonkte.
Nolan keek me aan.
Toen pakte hij zijn telefoon.
Hij opende de camera.
« Wat doe je? » fluisterde ik.
« Ik wil niet dat mijn moeder later kan zeggen dat we dingen verkeerd hebben begrepen. »
Hij maakte geen foto van hen.
Hij zette alleen de geluidsopname aan…………….