De vrouw keek me een paar seconden zwijgend aan.

Toen zette ze haar motor uit.

« Mag ik je iets vragen? »

Ik knikte langzaam.

« Je zei dat Evan je man is? »

« Ja. »

Ze slikte.

« Dan denk ik dat je moet weten dat Evan helemaal niet naar een behandeling gaat. »

Mijn hart sloeg over.

« Wat bedoel je? »

Ze stapte uit haar auto en liep naar me toe.

« Mijn naam is Laura Bennett. Ik werk bij het onderzoekscentrum waar jouw man beweert behandeld te worden. »

Ik voelde mijn vingers koud worden.

« Dat kan niet. »

« Ik wou dat het niet waar was. »

Ze haalde haar telefoon tevoorschijn.

« Ik heb hem daar verschillende keren gezien. Maar niet als patiënt. »

Ik staarde naar het scherm.

Er stonden foto’s op…………….

Lees verder op de volgende pagina.