Zijn telefoon trilde.
Hij keek naar het scherm en liep een paar stappen weg.
Na minder dan een minuut kwam hij terug.
“De hotelbeelden zijn veiliggesteld.”
“Heb je iets gevonden?”
Hij keek me recht aan.
“Ja.”
Mijn hart sloeg over.
“Wat?”
“Je schoonmoeder.”
Ik voelde een koude rilling door mijn lichaam gaan.
Papa draaide zijn telefoon naar me toe.
Op het scherm stond een stilstaand beeld van de hotelgang.
Tijdstip: 13:17 uur.
Beatrice stond voor de deur van de privésuite.
Maar ik had Leo op dat moment nog niet eens naar die kamer gebracht.
“Waarom was ze daar?”
“Dat gaan we uitzoeken.”
Hij veegde naar de volgende beelden.
Beatrice keek eerst links en rechts.
Daarna haalde ze een kleine sleutelkaart uit haar tas.
Ze opende de deur.
En ging naar binnen.
Alleen.
Tien minuten later kwam ze weer naar buiten.
Ze keek opvallend nerveus.
Ik fluisterde:
“Ze heeft daar iets gedaan.”
Papa knikte……………