Mijn zicht werd wazig door de tranen.

Ik las verder.

Je denkt dat mijn laatste wens alleen ging over orgaandonatie. Dat is niet helemaal waar.

Mijn hart begon sneller te kloppen.

Ik keek naar de arts.

« Wat bedoelt hij? »

Hij antwoordde niet.

Ik las de volgende zin.

Ik heb mijn lichaam niet alleen willen nalaten om iemand anders te redden. Ik heb ervoor gezorgd dat één persoon specifiek geholpen kan worden.

Ik stopte.

« Wie? »

De arts keek naar mij.

« Lees verder. »

Ik vouwde het papier open.

Er is een meisje. Haar naam is Sophie.

Ik fronste.

Sophie?

Ik kende niemand die zo heette.

Ze is zeven jaar oud. Ze wacht al bijna twee jaar op een transplantatie. Haar ouders hebben bijna alle hoop verloren.

Mijn vingers verstijfden…………….

Lees meer op de volgende pagina