Juist, mam. Ik heb gelezen wat papa me heeft nagelaten.’
Mijn moeder verstijfde.
Tyler keek naar de envelop in mijn hand en zette een stap naar voren.
‘Wat is dat?’
‘Een brief van papa.’
‘Geef hier.’
Hij stak zijn hand uit, maar ik stopte de brief terug in mijn tas.
‘Nee.’
Zijn gezicht vertrok van woede.
‘Je denkt zeker dat je nu de baas bent omdat papa jou dat huis heeft gegeven?’
‘Ik hoef niet de baas te zijn, Tyler. Ik wil alleen dat je ophoudt met doen alsof ik geen rechten heb in mijn eigen huis.’
Gwen rolde met haar ogen.
‘Ongelooflijk. Je maakt je eigen broer het leven zuur terwijl ik zwanger ben.’
Ik keek haar rustig aan.
‘Gwen, je bent hier maanden geleden ingetrokken zonder mijn toestemming. Je betaalt geen huur, je draagt niet bij aan de boodschappen en je hebt zelfs mijn verjaardagscupcakes opgegeten zonder het te vragen. Ik heb je nooit gevraagd om me als een prinses te behandelen. Ik vraag alleen om hetzelfde respect dat jij zelf verwacht.’
‘Ik ben familie!’ riep ze.
‘Dat ben ik ook.’
Voor het eerst had niemand een antwoord klaar.
Mijn moeder draaide zich om en liep naar de keuken. Tyler volgde haar, terwijl Gwen met een overdreven zucht op de bank bleef zitten.
Ik wist dat dit gesprek nog lang niet voorbij was………………….