Er was iets anders.

Verwarring.

« Jij… »

Elliot glimlachte voorzichtig.

« Het gaat goed met me. »

Mijn vader keek opnieuw naar het bord.

Toen zag hij een foto die ernaast hing.

Ik stond erop in een witte jas.

Niet als arts.

Als vrijwilliger.

Mijn vader pakte de foto vast.

« Waar heb je dit vandaan? »

« Die heb ik zelf gemaakt, » zei ik.

« Wanneer? »

« Vorige maand. »

Hij draaide zich naar mij om.

« Je draagt een doktersjas………..

Lees verder op de volgende pagina.