Ik voelde hoe mijn adem stokte.

“Hij leeft?”

Tyler keek Richard aan alsof hij bang was dat hij zijn antwoord verkeerd had gehoord.

“Mijn vader leeft?”

Richard knikte langzaam.

“Ja.”

Tyler deed een stap achteruit.

Tien jaar lang had mijn zoon gedacht dat zijn vader hem eenvoudigweg had verlaten.

Nu bleek alles anders te zijn.

“Waar is hij?” vroeg Tyler.

Richard keek naar mij.

“Dat is niet zo eenvoudig.”

“Waarom niet?”

“Omdat je vader al die jaren bewust uit jullie leven is gebleven.”

Ik voelde boosheid opkomen.

“Dus hij leeft al die tijd ergens, terwijl wij dachten dat hij ons gewoon in de steek had gelaten?”

Richard keek naar de vloer.

“Hij heeft jullie niet vergeten………

Lees verder op de volgende pagina.