Ik keek opnieuw naar het papier.

Mijn ogen bleven hangen op de eerste regel.

« Ben is niet met mij getrouwd omdat hij medelijden met me had. »

Ik voelde mijn adem stokte.

Daaronder stond Rosie’s handschrift.

Ik kende het meteen.

De ronde letters. De kleine hartjes boven sommige i’s. De manier waarop ze woorden soms onderstreepte als ze iets heel belangrijk vond.

Ik las verder.

« Hij is met mij getrouwd omdat hij van mij houdt. Maar dat is niet het hele verhaal. »

Mijn ogen vulden zich met tranen.

Ik keek naar Ben.

« Dit heeft Rosie geschreven? »

Hij knikte.

« Een paar maanden geleden. »

« Waarom heeft ze dit geschreven? »

« Omdat ze wist dat jij ooit zou vragen waarom. »

« Waarom zou ík dat vragen? »

Ben keek naar de deur van de operatiekamer…………

Lees verder op de volgende pagina.