Het was de eerste leugen die ik die dag vertelde.

Ik pakte mijn bloemenboeket en liep naar de ingang van de ceremonieruimte.

Niemand leek iets te merken.

De gasten lachten.

De muziek speelde.

De stoelen stonden netjes opgesteld.

En vooraan stond een groot bloemstuk dat ik die ochtend zelf had gemaakt.

Ik voelde een steek in mijn borst.

Ik had geen idee voor wie ik bloemen aan het maken was.

Maar ik wist één ding zeker.

Ik zou blijven.

De ceremonie begon tien minuten later.

De bruidegom kwam binnen.

Niet Adrian.

Julian.

Zijn oudere broer.

Ik voelde mijn adem stokken.

Dus Adrian was niet de bruidegom.

Maar als dat zo was……..

Lees verder op de volgende pagina.