“Je hebt me nooit verteld dat je uit huis was gezet.”
“Ik wilde niet dat je je zorgen maakte.”
“Je bent mijn zoon.”
“Ik weet het.”
“En je hebt twee kinderen.”
Hij keek naar de jongens.
“Daarom heb ik niets gezegd.”
Ik zweeg even.
“Wat is er precies gebeurd?”
Ethan haalde diep adem.
“Sarah vroeg de scheiding aan en beweerde dat ik haar financieel had bedrogen.”
“Heb je dat gedaan?”
“Nee.”
Zijn antwoord kwam onmiddellijk.
“Maar de rechter geloofde haar.”
“Waarom?”
“Omdat ze bankafschriften had.”
Ik fronste.
“Welke bankafschriften?”
“Transacties waaruit leek alsof ik geld van onze gezamenlijke rekening naar mijn eigen rekening had overgemaakt.”
“En dat had je niet gedaan?”
“Nee.”
Ik keek hem strak aan.
“Dan zijn die afschriften vervalst.”
Hij knikte.
“Dat denk ik nu ook.”
Ik voelde de woede langzaam opkomen………………