k bleef achter de zeecontainer staan en durfde nauwelijks te ademen.
Arthur Sterling.
De man die ik alleen kende van oude foto’s.
De man wiens naam acht jaar geleden in alle kranten had gestaan.
Overleden bij een auto-ongeluk in New Mexico.
Toch stond hij nu voor me.
Levend.
Hij keek eerst naar Beatrice en daarna naar Lily.
Mijn dochter stond doodstil naast haar oma.
Arthur knielde voor haar neer.
“Je bent groter geworden.”
Lily antwoordde niet.
Toen keek Arthur plotseling recht in mijn richting.
Mijn hart sloeg een slag over.
Ik dook instinctief omlaag.
Had hij me gezien?
Na een paar seconden hoorde ik de zware stalen deur weer dichtvallen.
Ik wachtte bijna een minuut voordat ik voorzichtig omhoogkeek.
De steeg was leeg.
Ik haalde mijn telefoon tevoorschijn……………….