Ethan keek naar zijn twee zoontjes.

Mason en Leo zaten tegenover ons aan tafel en probeerden met hun vork stukjes pannenkoek van elkaars bord te stelen.

Ze lachten.

Ze maakten ruzie om de laatste aardbei.

Voor hen was dit gewoon een bijzondere ochtend met opa.

Maar voor Ethan was het een nachtmerrie.

“Wanneer is dit begonnen?” vroeg ik.

Hij wreef met beide handen over zijn gezicht.

“Drie maanden geleden.”

Ik voelde mijn borst samentrekken.

“Drie maanden?”

Hij knikte.

“Het huis is toen verkocht.”

“Verkocht door wie?”

“Sarah.”

Zijn ex-vrouw.

Ik kende Sarah al bijna tien jaar. Ik had haar ooit als familie beschouwd…………….

Lees verder op de volgende pagina.