Arthur liep naar zijn bureau en bleef met zijn rug naar mij toe staan.
Ik wist niet wat ik moest verwachten.
Een verborgen schuld?
Een vreemde voorwaarde in het huwelijkscontract?
Misschien had ik ergens voor getekend zonder de kleine letters goed te begrijpen.
Maar niets had me kunnen voorbereiden op wat hij vervolgens zei.
“Ga zitten, Elena.”
Ik ging langzaam tegenover hem zitten.
Hij legde een dik dossier op het bureau.
Op de voorkant stond mijn volledige naam.
Daaronder stond een datum.
De datum van onze bruiloft.
“Wat is dit?” vroeg ik.
“De reden waarom ik je heb gevraagd met me te trouwen.”
Ik keek hem aan.
“U zei dat mijn zoon de operatie nodig had.”
“Dat was één reden.”
“Wat was de andere?”
Arthur ging zitten.
Zijn gezicht was plotseling veel ernstiger dan tijdens onze gesprekken van de afgelopen maanden.
“Mijn kinderen denken dat ik je heb gekozen omdat ik verliefd op je ben geworden.”
Ik zweeg………….