Priya knikte langzaam.
“Dat was precies zijn angst.”
“Waarom?”
Ze opende haar aktetas.
“Uw vader heeft jarenlang een vermoeden gehad.”
“Welk vermoeden?”
Ze haalde een dunne map tevoorschijn.
“Dat de identiteit van iemand in uw familie mogelijk niet klopt.”
Ik staarde haar aan.
“Wat bedoelt u?”
Ze schoof de map niet naar me toe.
“Niet hier.”
“Waarom niet?”
“Omdat we niet weten wie u kan horen.”
Ik keek om me heen.
De wachtkamer zat vol mensen.
Toen begreep ik het.
We liepen naar een lege familiekamer.
Priya sloot de deur.
“Uw vader heeft mij gevraagd één ding te controleren.”
“Wat?”
“Een geboorteakte.”
Ik voelde mijn hart sneller slaan.
“Van mij?”
“Ja.”
Ik lachte nerveus.
“Mijn vader heeft mij opgevoed. Natuurlijk staat mijn naam op mijn geboorteakte.”
“Dat is niet wat ik bedoel.”
Ze haalde een kopie uit de map.
“Uw geboorteakte vermeldt Raymond Mercer als uw vader.”
Ik knikte.
“Dat wist ik.”
“Maar de originele registratie bevat een correctie.”
Ik fronste.
“Welke correctie?”
Priya legde de kopie voor me neer.
“Uw oorspronkelijke achternaam was niet Mercer.”
Ik keek naar het document.
Daar stond mijn geboortedatum.
Mijn geboortedatum.
Mijn geboorteplaats.
Maar onder mijn naam was een gedeelte zwartgemaakt.
“Wat stond daar?”
“Dat is precies wat uw vader probeerde te achterhalen.”
Ik keek haar aan.
“Priya, zeg me alsjeblieft wat hier aan de hand is.”
Ze haalde diep adem.
“Uw vader vermoedt dat u als baby bent geadopteerd.”
Ik voelde de kamer draaien.
“Dat is onmogelijk.”
“Waarom?”
“Omdat mijn vader