« Uw moeder is niet in gevaar vanwege haar operatie. »
« Waarom dan? »
Hij wees naar haar pols.
« Vanwege dit symbool. »
Ik keek naar het kleine blauwe bloemetje.
Het zag er nog steeds belachelijk onschuldig uit.
« Wat betekent het? »
De arts keek naar de beveiligers.
Een van hen sloot de jaloezieën.
De andere controleerde of de deur volledig dichtzat.
Toen zei de arts:
« Dit is geen tatoeage die iemand zomaar heeft laten zetten. »
Mijn moeder sloot haar ogen.
« Ik wist dat dit ooit zou gebeuren. »
Mijn stem trilde.
« Wat bedoel je? »
De arts keek me aan.
« Uw moeder is mogelijk verbonden aan een oud beschermingsprogramma. »
Ik begreep er niets van.
« Wat voor programma? »
Hij antwoordde niet direct.
« Een programma waarbij mensen een nieuwe identiteit kregen. »
Mijn adem stokte.
Ik keek naar mijn moeder.
« Nieuwe identiteit? »
Ze huilde nu.
« Mijn naam… »
Ze slikte………………….