De boodschappenlijst die ze speciaal voor Susan had gemaakt.
En toen liep ik naar de steiger.
Daar stonden de geraniums.
Mijn moeder had ze uiteindelijk verplaatst naar de andere kant, zodat Susan vanuit haar ligstoel vrij uitzicht had.
Ik keek ernaar en glimlachte.
Niet omdat het grappig was.
Omdat ik eindelijk wist wat ik ging doen.
Om 05.30 uur werd mijn moeder wakker.
Ze schrok toen ze me in de keuken zag.
« Ben jij al op? »
« Ja. »
« Alles goed? »
Ik keek haar aan.
« Vanaf vandaag hoef jij niets meer te doen voor Susan. »
Ze fronste.
« Wat bedoel je? »
« Precies wat ik zeg. »
« Mam, ze is je schoonmoeder. »
« En jij bent mijn moeder. »
Ze wilde iets zeggen, maar ik stak mijn hand op.
« Deze zomer heb jij elke keer als ze kwam ontbijt gemaakt, schoongemaakt, boodschappen gedaan, bedden verschoond en avondeten gekookt. Vandaag doe je dat niet. »
« Maar dan krijgen we ruzie. »
« Nee. Vandaag krijgen we duidelijkheid…………….