Om 14.17 uur zat ik met Hailey en June in de vertrekhal.

June hield haar knuffel stevig tegen zich aan.

“Wanneer bellen we papa?”

Ik keek naar haar.

“Als we zijn aangekomen.”

Ze knikte tevreden.

Hailey zei niets.

Ze keek uit het raam naar de vliegtuigen.

“Is papa echt blij met zijn baby?”

Ik voelde een steek in mijn borst.

“Ik denk dat hij vooral blij is met het idee dat hij opnieuw kan beginnen.”

Hailey dacht daar even over na.

“Maar wij zijn toch ook zijn gezin?”

Ik pakte haar hand.

“Dat zijn jullie altijd geweest.”

Op dat moment trilde mijn telefoon.

Een onbekend nummer.

Ik nam op.

“Met Lauren Bennett.”

Aan de andere kant klonk een vrouwenstem…………..

Lees meer op de volgende pagina