Ik keek opnieuw naar de telefoon. Er stonden tientallen berichten op, sommige van maanden geleden. Mijn hart bonsde toen ik de nieuwste gesprekken opende.
Een naam kwam steeds terug: Melissa.
Melissa was de vrouw die drie maanden eerder bij Conors bedrijf was komen werken. Hij had haar een paar keer genoemd, maar altijd terloops. Een jonge administratief medewerkster die volgens hem veel fouten maakte.
Nu zag ik een bericht van haar.
Ik kan niet langer wachten. Je hebt me beloofd dat je het haar zou vertellen.
Conors antwoord was kort.
Na vrijdag. Ik beloof het.
Ik keek naar mijn man.
‘Wie is Melissa voor jou?’
Hij wreef met zijn hand over zijn gezicht.
‘Alsjeblieft, Eleanor. Laat me het uitleggen.’
‘Dat vraag ik al twee weken!’
Mijn stem brak. Niet omdat ik bang was, maar omdat ik plotseling begreep dat zijn vreemde gedrag misschien helemaal niets met zijn gebroken enkel te maken had.
‘Heb je een affaire?’
Hij keek me eindelijk aan.
En die blik was genoeg om me te vertellen dat er iets verschrikkelijk mis was.
‘Niet op de manier waarop je denkt,’ mompelde hij……………..