Totdat Clara plotseling naar mij wees.
‘Dit is haar schuld! Zij heeft dit gedaan! Sinds ze in onze familie is gekomen, probeert ze alles kapot te maken!’
Ik voelde mijn wangen warm worden.
Daar was ze weer. Zelfs met twee politieagenten voor zich kon ze het niet laten om mij de schuld te geven.
Maar deze keer reageerde Thomas anders.
Hij stapte naar voren en ging naast me staan.
‘Mam, hou op. Je weet niet eens waar dit over gaat.’
Clara keek hem ongelovig aan.
‘Thomas, ben je nu ook al tegen mij?’
‘Nee,’ antwoordde hij. ‘Ik ben tegen hoe je mijn vrouw behandelt.’
Er viel een stilte.
Ik had jarenlang gehoopt dat hij ooit zo duidelijk voor me zou opkomen. Ik had alleen nooit gedacht dat het op de avond van het veertigjarig huwelijksjubileum van zijn ouders zou gebeuren.
Maar wat daarna gebeurde, veranderde alles.
De jurk was niet het enige wat Clara had besteld
De eerste agent vroeg Richard om even apart met hem te spreken……………