DEEL 2 — De waarde van haar tijd
Ik liep die avond rechtstreeks naar de garage.
Mijn moeder dacht waarschijnlijk dat ik daar alleen wat spullen wilde pakken, maar ik wist precies wat ik zocht.
Een oude beveiligingscamera.
Ik had die maanden geleden geïnstalleerd nadat er een paar spullen uit de garage waren verdwenen. De camera keek gedeeltelijk uit op onze oprit en de voordeur.
Ik zette de beelden aan.
Eerst zag ik mijn moeder.
Elke dag kwam ze vroeg bij Claire aan.
Ze droeg haar eigen tas met eten voor het kind. Ze ruimde speelgoed op, maakte snacks klaar en zorgde ervoor dat het meisje veilig en rustig was.
Mijn moeder deed precies wat ze had beloofd.
Maar toen zag ik Claire.
Op een van de beelden stond ze buiten met haar telefoon.
Ze sprak met een vriendin.
« Ze blijft toch komen », zei Claire lachend. « Ze heeft dat geld waarschijnlijk niet eens nodig. »
Ik voelde mijn handen trillen.
Ik spoelde verder.
Een paar dagen later hoorde ik Claire opnieuw praten………..