« Jij hebt de politie gebeld? »
Hij knikte.
« Waarom? »
Hij slikte.
« Omdat Andrew niet wakker werd. »
Mijn hart sloeg over.
« Wat? »
Logan kwam naar me toe.
« Ik werd rond drie uur ‘s nachts wakker. Andrew huilde niet. Dat was vreemd. Hij slaapt meestal onrustig. »
Hij wreef met zijn handen over zijn gezicht.
« Ik ging naar zijn kamer en hij reageerde nauwelijks. »
Ik voelde mijn benen slap worden.
« Wat heb je gedaan? »
« Ik heb 112 gebeld. »
De agent knikte.
« Logan heeft precies gedaan wat hij moest doen. »
Ik keek hem aan.
« Maar waarom belde de politie mij op mijn werk? »
« Omdat we bij aankomst iets ontdekten. »
Hij wees naar de keuken.
Op de tafel lag een tas.
« Wat is dat? »
« De tas van Logan. »
Ik keek mijn zoon aan.
De agent haalde een plastic zakje uit de tas.
Daarin zat een klein flesje.
Ik schrok.
« Wat is dat? »
« Medicijnen. »
Logan keek onmiddellijk op………….