Graham haalde diep adem.

« Zijn naam is Ethan. »

Harper fronste.

« Wie is Ethan? »

Graham keek naar haar.

« Mijn zoon. »

De stilte die volgde was ondraaglijk.

Harper deed een stap achteruit.

« Je hebt dus een zoon. »

Graham knikte.

« Ja. »

« En je hebt hem voor mij verborgen? »

« Niet precies. »

Harper lachte bitter.

« Hoe kan dat in hemelsnaam niet precies zijn? »

Ik draaide me naar Graham.

« Je hebt me nooit verteld dat je een zoon had. »

Hij keek naar mij.

« Ik wilde het. »

« Wanneer? »

« Jaren geleden. »

« Maar je hebt het nooit gedaan. »

Hij schudde zijn hoofd.

« Nee. »

Ethan keek ongemakkelijk naar de vloer………..

Lees verder op de volgende pagina.