DEEL 2 — HET PAAASCADEAU
“Heb ik oma’s ei gebroken?” fluisterde Lily.
Mijn hart brak.
“Nee, lieverd. Jij hebt niets verkeerd gedaan.”
Ze keek me met betraande ogen aan.
“Maar oma was boos.”
“Ik weet het.”
Ik kuste haar op haar voorhoofd.
“Maar dat was niet jouw schuld.”
Op dat moment reed een zwarte auto de straat in.
Ethan.
Hij stapte uit voordat de auto volledig tot stilstand was gekomen.
Toen hij Lily in mijn armen zag, veranderde zijn gezicht.
Hij rende naar ons toe.
“Wat is er gebeurd?”
Ik hoefde maar één zin te zeggen.
“Mijn moeder heeft haar geslagen.”
Ethan verstijfde.
Hij keek naar Lily.
Toen naar mij.
“Is ze gewond?”
“Ze is geschrokken. We gaan haar meteen laten nakijken.”
Hij knikte.
Geen geschreeuw.
Geen woede-uitbarsting.
Alleen een ijzige kalmte.
Maar ik kende mijn man goed genoeg om te weten dat die kalmte gevaarlijker was dan woede.
Hij opende het achterportier………………