De liftdeuren gingen open.

Mijn stafchef, Marcus, stond al te wachten.

“Mevrouw Sterling, de presidentiële delegatie is over twintig minuten aanwezig.”

Ik knikte.

“Zijn de documenten klaar?”

“Alles.”

“En Julian?”

Marcus aarzelde.

“Hij is ongeveer tien minuten geleden aangekomen.”

Ik keek naar mijn horloge.

Perfect.

“Dan gaan we.”

Mijn haar werd snel opgestoken.

De zwarte avondjurk werd om mijn lichaam vastgemaakt.

Geen overdreven sieraden.

Geen enorme diamanten.

Alleen de kleine gouden armband die mijn vader me ooit had gegeven.

Marcus keek me aan.

“Wilt u dat we de pers informeren over uw aankomst?”

“Nee.”

Hij glimlachte……………….

Lees verder op de volgende pagina.