De volgende ochtend werd ik wakker voordat de wekker ging.

Mateo en Sophia lagen naast elkaar in het grote bed van het nieuwe appartement.

Sophia had haar arm om haar broer heen geslagen.

Mateo hield nog steeds zijn favoriete blauwe dinosaurus vast.

Ik keek naar hen en voelde iets wat ik de afgelopen weken nauwelijks had gevoeld.

Rust.

Niet omdat alles voorbij was.

Maar omdat ik eindelijk begreep waar ik voor moest vechten.

Niet voor Julian.

Niet voor ons huwelijk.

Voor hen.

Ik pakte mijn laptop en begon met het maken van een map.

SCHEIDING — KINDEREN.

Daarin zette ik alles wat ik kon vinden.

Bankafschriften.

Facturen.

Schooldocumenten.

Verzekeringsbetalingen.

Bewijzen van mijn opdrachten.

Contracten met buitenlandse klanten…………….

Lees verder op de volgende pagina.